Τσόρι: «Κόκκινο σημαίνει πάθος»

Ο πρώτος έρωτας με την Ρίβερ, οι κρίσεις άγχους στην Ρωσία, η αυτοθυσία με την επιστροφή του στην Αργεντινή, ο παντοφλάκιας Βερδού και η ανανέωση με τον Ολυμπιακό.

Το gazzetta.gr μας  παρουσιάζει τον Τσόρι Ντομίνγκες που ανανέωσε με τον Ολυμπιακό.

Κόκκινο: Το κόκκινο είναι κατ' εξοχήν χρώμα του πάθους. Το χρώμα της φωτιάς. Της δύναμης. Ο Τσόρι Ντομίνγκες όταν ρωτήθηκε στην πρώτη του συνέντευξη στον Ολυμπιακό στην προετοιμασία στο Ζέεφελντ για το αγαπημένο του χρώμα, είπε δίχως δισταγμό το κόκκινο. Οχι για να το παίξει Ολυμπιακός από μικρό παιδί... Γιατί όντως είναι.

«Για εμένα αυτό το χρώμα σημαίνει πάθος. Κάτι έξτρα στην δουλειά μου. Οταν φοράω αυτά τα χρώματα, δίνω το κάτι παραπάνω. Δεν μπορώ να το εξηγήσω...».

 Ο Τσόρι Ντομίνγκες έτσι μεγάλωσε. Όταν ακόμα δεν μπορούσε να παίξει στους δρόμους του Μπουένος Αϊρες γιατί πολύ απλά δεν τον άφηναν οι γονείς του.

Είχε έρωτα με το κόκκινο. Μεγάλο. Και ο πρώτος μεγάλος έρωτας δεν ξεχνιέται. Ρίβερ Πλέιτ! Ο Τσόρι ερωτεύτηκε, αγάπησε και δεν τον ξέχασε ποτέ. Ακόμα και το βήμα στην Ευρώπη ωστόσο ήταν... κόκκινο. Ρούμπιν Καζάν! Το πέρασμα στην Ισπανία; Κόκκινο. Ράγιο Βαγιέκανο. Το ταξίδι στην Ελλάδα; Κόκκινο. Ολυμπιακός. Η (όπως όλα δείχνουν) τελευταία του καψούρα...

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Αυτήν αγαπούσε. Από μικρό παιδί. Κοιμόταν με το όνειρο να φορέσει κάποια μέρα την φανέλα της. Ξυπνούσε με την όρεξη να το κάνει. Ο Ρίτσαρντ Μπαχ στις «Ψευδαισθήσεις» είχε γράψει πως «ποτέ δεν σου έρχεται μια επιθυμία χωρίς να σου δίνεται συγχρόνως η δύναμη να την πραγματοποιήσεις». Ο Τσόρι όχι μόνο κατάφερε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα φορώντας τελικά την φανέλα της Ρίβερ αλλά κατέκτησε και τρία πρωταθλήματα!

Είπαμε. Τον πρώτο έρωτα δεν τον ξεχνάς. Πάντα τον θυμάσαι, πάντα θες να επιστρέψεις σε αυτόν. Ο Τσόρι όμως έπρεπε να κάνει το βήμα στην καριέρα του. Το πέρασμά του στην Ευρώπη. Το κεφάλαιο Ρίβερ Πλέιτ θα επέστρεφε στο μέλλον ξανά στην ζωή του. Με δική του απόφαση.

Η ΡΩΣΙΑ

Η απόφασή του ήταν δύσκολη. Το να μετακομίσει 23 ετών στην Ρωσία από την Αργεντινή το 2004 δεν ήταν εύκολο. Το ρωσικό πρωτάθλημα δεν είχε το πρεστίζ των τελευταίων ετών. Ηταν τα πρώτα χρόνια που τα ρούβλια άρχισαν να ρέουν και στον χώρο του ποδοσφαίρου. Και ο Τσόρι θα ήταν από τους πρώτους που θα έκαναν την επανάσταση στο ρωσικό ποδόσφαιρο.

Το ενδιαφέρον της Ρούμπιν τον έπεισε. Όπως θα παραδεχόταν «Δεν μπορούσα ν' αφήσω την ευκαιρία να περάσει. Ηθελα να παίξω στην Ευρώπη. Ισως να είχα περισσότερες πιθανότητες να κληθώ κάποια στην Εθνική ομάδα».

Μια μικρή παρένθεση στην διεθνή καριέρα του Τσόρι. Ο Αλεχάντρο είχε προλάβει κι είχε γίνει Παγκόσμιος Πρωταθλητής με την Εθνική ομάδα Νέων της χώρας του στο τουρνουά του 2001 που είχε διεξαχθεί στην Αργεντινή. Τότε έλαμπε το αστέρι του Χαβιέρ Σαβιόλα... Που να το ήξερε ότι 12 χρόνια μετά θα τον έβρισκε συμπαίκτη στην Ελλάδα και στον Ολυμπιακό! Που να φανταζόταν πως ο Σαβιόλα θα έφευγε επειδή «δεν έκανε» και ο ίδιος θα ήταν ο απόλυτος ηγέτης...

Στην Ρωσία και στο Καζάν ο Τσόρι όχι όμως ξεχωρίζει αλλά αναγκάζει και την Ζενίτ να σκάσει 7 εκατ. ευρώ το 2007. Αυτόματα έγινε και η πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία του ρωσικού πρωταθλήματος. Ενα χρόνο μετά ο Ντάνι τον ξεπερνά όταν κόστισε 30 χαρτιά (!) στην Ζενίτ για να τον αποκτήσει από τη Ντιναμό Μόσχας.

ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΑΓΧΟΥΣ

Είναι ένα κεφάλαιο σχεδόν σκοτεινό για τον Τσόρι Ντομίνγκες. Το αποκάλυψε ο ίδιος αρκετά χρόνια μετά το πέρασμά του από την Ρωσία. Όταν πια ήταν στην Ράγιο. Το πρόβλημα με τις κρίσεις άγχους που πέρασε εκεί...

«Τις κρίσεις άγχους τις είχα στην Ρωσία. Ηθελα να κάνω σημαντικά πράγματα. Είχα γίνει τρομερά απαιτητικός με τον εαυτό μου. Δεν άφηνα χώρο για λάθος! Αυτό μου προκάλεσε τις κρίσεις άγχους. Εκανα ότι μπορούσα. Διάβασα πολλά βιβλία αυτοεκτίμησης και πήγαινα δύο φορές στον ψυχολόγο. Πλέον είμαι καλά», είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή του!

Είναι το όριο που ξεπέρασε ο Τσόρι στο να γίνεται καθημερινά καλύτερος. Αυτή η μάχη με τον ίδιο του τον εαυτό. Που τον «έσπασε». Αλλά ταυτόχρονα τον έκανε και καλύτερο. Πλέον ο Τσόρι δεν «σπάει» παρά την πίεση που δέχεται και ουσιαστικά την παίρνει μόνος του. Στους ώμους του.

Η ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

Το 2009 ο Τσόρι αφού επέστρεψε από την Ζενίτ (έχοντας κατακτήσει και το ΟΥΕΦΑ) στην Ρούμπιν ανακηρύχθηκε παίκτης της χρονιάς και στο τέλος της σεζόν η Βαλένθια τον έκανε δικό της. Η ώρα του Αλεχάντρο ν' αναμετρηθεί με τους καλύτερους μόλις είχε φτάσει! Δεκέμβρης του 2009...

Όσο ζούσε στην Ρωσία και όσο απολάμβανε την ζωή στην Ισπανία και στην Πριμέρα Ντιβιζιόν ο Τσόρι πάντα μάθαινε τα νέα για τον πρώτο του έρωτα. Την Ρίβερ Πλέιτ. Οταν αυτή υποβιβάστηκε ο ίδιος ο Ντομίνγκες πήγε στην διοίκηση της Βαλένθια και ζήτησε να δοθεί δανεικός στην Ριβερ (!) για να την βοηθήσει να επιστρέψει στην μεγάλη κατηγορία!

Το αίτημά του έγινε δεκτό. Οι οπαδοί εάν τον αγαπούσαν στο ξεκίνημά του πλέον τον λάτρευαν. Ο έρωτας έγινε αγάπη. Και ο Τσόρι Ντομίνγκες μαζί με τον Φερνάντο Καβενάγκι καταφέρνουν ν' ανεβάσουν την Ρίβερ στην πρώτη κατηγορία. Ωστόσο αμφότεροι φεύγουν από τον σύλλογο γιατί τα «έσπασαν» με τον Ντάνιελ Πασαρέλα. Η Ρίβερ δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ την μεταγραφή του με την Βαλένθια και ο Τσόρι έφτιαξε ξανά βαλίτσες για Ισπανία και Πριμέρα.

Οχι ότι τον χάλασε. Το αντίθετο. Το να παίζει σε τόσο μεγάλο επίπεδο πάντα ήταν κίνητρο για τον Τσόρι. Και μετά την Βαλένθια ήρθε η Ράγιο Βαγιεκάνο. Τι σύμπτωση. Ακόμα μία ομάδα ντυμένη στα ερυθρόλευκα...

ΒΕΡΔΟΥ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Το είχε η μοίρα του. Κάπως να γινόταν και μετά την Ράγιο να φορέσει ξανά ερυθρόλευκα. Δεν εξηγείται αλλιώς το πως έγινε η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό. Ο Μίτσελ είχε διαλέξει δεκάρι για να μην στηρίζεται πλέον ο σύλλογος στον Ιμπαγάσα. Ο Βερδού έμενε ελεύθερος από την Εσπανιόλ και ο Μίτσελ τον ήθελε. Ο Ολυμπιακός όχι μόνο του έκανε το χατήρι αλλά έφερε τον παίκτη στην Ελλάδα!

Και όμως η μεταγραφή δεν έκλεισε. Ο Βερδού απέκτησε την φήμη του παντοφλάκια (η γυναίκα του ήταν κάθετη πως δεν πρόκειται ν' αφήσει την Ισπανία) και ο Ολυμπιακός φαινόταν να έχει χάσει στο επικοινωνιακό παιχνίδι, αλλά και στο καθαρά αγωνιστικό. Ηθελε δεκάρι και δεν είχε. Κι εκεί έσκασε ο Τσόρι Ντομίνγκες. Οπως είχε πει ο Μίτσελ «ο Τσόρι θα μας δώσει αυτό που μας λείπει. Προσωπικότητα». Προφανώς ο Αργεντινός δεν είχε μόνο προσωπικότητα αλλά είχε και μεγάλη ποιότητα.

Τα έβγαλε και τα δύο με την ερυθρόλευκη φανέλα. Μια φανέλα που έδειξε ότι την αντέχει. Με την πίεση, το άγχος, την απαίτηση που έχει ο σύλλογος για συνεχείς επιτυχίες. Και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Μαρινάκης τον φώναξε στο γραφείο. «Τσόρι βάλε απλά την υπογραφή...». Για τον Αργεντινό δεν υπήρχε δεύτερη σκέψη. Μετά την Ρίβερ είχε βρει ξανά νέο έρωτα. Τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ...