Ένας... μπόμπιρας στην αλάνα
Θυμάστε όσοι ανήκετε στη γενιά των σαραντάρηδων τα παιδικά μας χρόνια,
όταν πιτσιρικάδες κάναμε κοπάνα από το σχολείο και στήναμε τα δικά μας γήπεδα
στις χωμάτινες αλάνες, ή ακόμη και σε ασφαλτοστρωμένα σοκάκια;
Αρκούσαν δύο σάκες ή δύο κουκουνάρια για δοκάρια και ένα οποιοδήποτε
αντικείμενο να κυλάει ως… μπάλα. Ας μην ήταν ούτε δερμάτινη, ούτε πλαστική,
ούτε καν στρογγυλή. Και ένα άδειο κουτάκι Yoko Choco ήταν αρκετό για να ζήσουμε
τη δική μας μυσταγωγία, το δικό μας ταξίδι στον παράδεισο της «στρογγυλής
θεάς».
Τον Αριέλ Ιμπαγάσα είμαι σίγουρος ότι δεν το συνάντησα ποτέ …..
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου …ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου